Web siteniz, siyah beyazın yarattığı etkileyici ve duygusal bir atmosfere sahip. Siyah beyaz fotoğrafçılığın ruhunu nasıl tanımlıyorsunuz?

Ben klasik siyah beyaz fotoğraf çeken biri değilim. Siyah beyazı kesin bir duygu durumunu anlatmak için kullanırım. Renkli ve siyah beyaz fotoğraf, seçtiğim konuya ve ruh halime göre değişir.

Bize çalışma alanınızdan ve ekipmanınızdan söz eder misiniz?

Çalışma alanım projeden projeye değişir. Ancak büyük enstelasyonlar ve ayarlarla çalışmayı tercih ederim.

Dijital fotoğraf teknolojisinin, hiçbir harcama yapmadan binlerce fotoğraf çekmemizi mümkün kıldığını düşündüğümüzde onun görsel sanatlarda bir devrim olduğu kanısına varabiliyoruz. Ancak iki ana problemden söz etmek mümkün. Bu gelişme, fotoğraf piyasasında bir kirliliğe yol açıyor ve neredeyse tüm insanlar kendilerini fotoğrafçı sanıyorlar. İkincisi ise dijital fotoğrafların filmin kalitesine henüz erişememiş olmaları. Siz, fotoğrafçılığın geleceğini nasıl değerlendiriyorsunuz?

Ben iki yılı aşkın zamandır dijital ekipman kullanıyorum ve teknik olarak baktığımda dijital fotoğrafçılığın filmden daha kaliteli olduğunu görüyorum...

Fakat yine de farklı bir duygu durumu var, her yeni filme farklı bir duyguyla başlarsınız. Dijital devrim sayesinde daha özgürüz, yaratıcılığımızın artık daha az sınırı var.

Bazı sanat eleştirmenleri, hatta bazı önemli fotoğraf sanatçıları, fotoğrafçılığın sanat olmadığı görüşünü savunuyorlar. Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Bazı konularda katılıyorum. Fakat bu sefer de sanatın tanımı konusuna geri dönüyoruz. Resim yapmak sanat mıdır? Reklam piyasasında, kurumsal müşterilerle çalışırken, sanat yaptığımızı söyleyemeyiz elbette. Fakat benim serbest fotoğraf çalışmalarım, yapacağım resimlerden veya diğer dallardaki sanat eserlerinden farklı değil. Fotoğraf, benim, duygularımı ifade etme biçmim. Ve bu yüzden de onun sanat olduğunu düşünüyorum.

Oscar Wilde, 'moda' kavramı için "Çirkinliğin öylesine dayanılmaz bir türüdür ki onu her altı ayda bir değiştirmek zorunda kalırız" ifadesini kullanıyor. Siz bu fikir hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce moda bir gereklilik mi, yoksa sadece kaçınılmazlık mı?

Moda fotoğraflarının büyük çoğunluğunun çok çabuk üretildiğine ve yapay olduklarına katılıyorum. Fotoğrafta veya modada herhangi bir eğilimin peşinden gitmek istemem. Ben, kendi hayal gücümle çalışmayı, kendi tekniğimi, renklerimi ve duygularımı, dondurduğum karedeki konuya uyarlamayı tercih ederim. Her zaman fotoğraflarıma bir öykü veya fikir yüklemeye çalışırım, modelleri sadece modaya uygun kıyafetlerle görüntülemem. Ayrıca modanın da bazı öğeleri diğerlerinden daha sanatsaldır.

Hiçbir sınırınız veya engeliniz olmadığını hayal edin. Hangi modelle, hangi mekanda çekim yapmak isterdiniz?

Çok iyi aktörlerle, kişisel fotoğraf serileri yapmak için çalışmak isterdim. Ve bunu dünyanın her yerinde yapmayı... Fikri şu anda açıklayamam çünkü henüz gerçekçi düşünmedim.

Sizce şöhret önemli midir?

Kesinlikle değildir. İnsana saygı daha önemlidir.

Sizi en çok etkileyen kitaplar, fotoğrafçılar ve diğer sanatçılardan söz edebilir misiniz?

Bu değişir. Ama Guy Bourdin'in işlerini gerçekten beğenirim.

Sinemayla ilgileniyor musunuz? Hangi yönetmenler görsel algınıza daha çok hitap ediyor?

Benim favorim Wim Wenders.

6. sayımızın konusu "Yol". Bu sözcük size neyi hatırlatıyor? Bir fotoğrafçı olarak seyahat etmeyi sever misiniz?

Tabii ki severim, fakat her zaman yolda olmak da istemem.