Birbirinden güzel kompozisyonlarınız, başarılı renk seçimleriniz ve etkileyici tipografi kullanımınız ile heyecan verici ve şık çalışmalara imza atıyorsunuz. Tarzınızı nasıl tanımlarsınız? Hangi yazılımları kullanıyorsunuz?

Öncelikle Bak Dergisi'ne çalışmalarıma gösterdiği ilgi için çok teşekkür ederim. Sorunuza gelince, sanırım tarzımı tanımlamam biraz zor olacak. Geçen birkaç ayımı; yeni bir tarza yönelmek için yeni teknikler öğrenerek ve kendime güvenimi arttırarak geçirdim. Bazen şehirli çarpık stili benimsediğimi düşünüyorum, bazen de tarzımı, çalışmalarımda yer verdiğim öğelerin, teknik, renk ve desenden çok yaratmaya çalıştığım evrenin belirlediği kanaatini taşıyorum. Yazılım olarak ise sadece Adobe Photoshop kullanıyorum.

Bir grafik tasarımcı olarak hayattaki en büyük amacınız nedir? Gelecekteki 10 yıllık süre zarfında kendinizi nerede görüyorsunuz?

Hayattaki en büyük amacım... Sanırım her şeyin ötesinde yürekten bir şeyler üretmeye devam etmek ve aynı zamanda faturalarımı da ödeyebilmek istiyorum. Bu gerçekten harika olur. İlginç insanlarla tanışmak, yeni yerler görmek, olabildiğince çok sayıda projeye dahil olmak... Olağan şeyler yani. Şöhret veya büyük paralar için kesinlikle değil ama grafik tasarım dünyasında isim yapmayı da çok isterim. Güçlü projelerde yer almak... Yeni grafik tasarım düzenlemeleri, yeni ortamlar, yeni teknikler üretebilmek ve mümkün olan en çok denemeyi yapabileceğim, bunun için yeterince zamanımın ve özgürlüğümün olacağı projelerde çalışmak...

10 yıl sonrasına baktığımda, kendimi aynı şekilde, dünyanın herhangi bir yerinde grafik tasarımcı olarak çalışırken görüyorum. Sanırım daha fazla sorumluluk alabilmeyi de isterim. İşin yöneticilik alanında da olmak, stratejik bakış açısıyla olayları değerlendirebilmek... Belki yeni yetenekler keşfetmek. Buna bayılırım! Doğrusu buna benzer hemen her şeye açığım.

Sanatsal bakış açınızı hangi sanatçılar, tasarımcılar ve kitaplar etkiliyor?

Klasik bir sanat eğitimi almadım. Hiçbir sanat okuluna gitmedim, sanat ve tasarım kitapları okumadım. Grafik tasarımına bir yıl kadar önce başladım. Keşfettiğim birkaç isim dışında kimseden etkilenmedim. Bu isimler arasında Scott Hansen, Nigel Dennis veya Rob Chiu'yu sayabilirim. Ben daha çok grafik tasarımdaki ve modadaki yeni eğilimlerden, televizyon reklamlarından, bilim kurgu filmlerinden, terkedilmiş fabrikalardan, paslı enkazlardan, büyük çevreyolu tünellerinden, Rus nükleer denizaltılarından, sabah 4'deki tuhaf haber bültenlerinden, arkadaşlarla yapılan sarhoş sohbetlerinden, tahıl kutumdaki şekillerden ve renklerden, davul ve bastan ve hip hop'tan etkilendim.

Geçen sayılarımızdan birinde konuk ettiğimiz genç Fransız ressam ve illüstratör Melanie Delon şöyle demişti; "Ülkemi ve özellikle şehrim Paris'i seviyorum. Fransa'dan ayrılmak için çok iyi bir nedenimin olması gerekiyor." Siz de kendinizi ülkenize bu kadar bağlı hissediyor musunuz? Ayrılmak ve başka bir yerde yaşamınızı sürdürmek gibi bir düşünceniz var mı?

Ben kendimi o kadar da bağlı hissetmiyorum. Fakat şunu da belirtmeliyim ki yaşım ilerledikçe buradaki insanlara, arkadaşlarıma ve ağır ağır kurmaya başladığım meslek ağıma daha çok bağlanıyorum. Daha önce yurtdışında, Norveç ve Belçika'da birkaç yıl bulunmuş olmama karşın Fransa'nın gerçekten yaşamak için harika bir yer olduğunu düşünüyorum. Yeniden yurtdışında yaşamam mümkün olabilir. Tabii bu, iş olanaklarına bağlı.

Müzik ruhunuzu nasıl etkiliyor? Son zamanlarda hangi sanatçıları ve grupları tercih ediyorsunuz?

Hayatımın her anında müzik var. Ruh halim ve yaratıcılığım üzerinde çok çeşitli etkileri olduğunu söyleyebilirim. Hip hop, davul ve bas, elektronik müzik, 80'lerin kayıp listeleri, nu kökleri, film müzikleri... Neler neler... Bunun yanında birkaç yıl önce, davul ve bas ile elektronik müzik alanında arkadaşlarımla çeşitli yapımlara katıldım. Her ne kadar şu anda o tür çalışmalara zaman ayıramıyor olsam da müzikal yaratım ile grafik tasarım arasında büyük benzerlikler olduğunu hissediyorum. Bu konular üzerinde saatlerce konuşuyor, tartışıyor, fikir alışverişi yapıyoruz. Bazen bunların bana büyük yardımı oluyor. Özellikle de kendimi sıkışmış hissettiğim, ilham bulmakta güçlük çektiğim zamanlarda...

Sanatçılara geldiğimizde; son olarak hip hop klasiklerime büyük bir geri dönüş yaptığımı ve New Yorklu sanatçılardan EPMD, NAS, KRS ONE ve Wutang gibi isimlere yöneldiğimi söyleyebilirim.

Sanat tarihinden bir isimle yemek masanızı paylaşma şansınız olsaydı, kimi seçer ve ona neler söylerdiniz?

Ben Leonardo da Vinci'yi seçerdim. Gerçi benim gibi bir aptalla konuşmak onu gerçekten çok sıkardı. Ama siz de bana istediğim kişiyi seçebileceğimi söylediniz!

Bence güzel sanat eserlerinin ve bilimsel gücünün yanısıra onda gerçekten gizemli bir şeyler var. Sanki onun gibi dahiler, evren hakkında bazı sırları biliyorlar ve biz onları asla anlayamıyoruz. Ona fazla bir şey söyleyemezdim herhalde. Daha çok onu dinlemeyi tercih ederdim. Gözlerinin içine bakar ve insan ile tarih arasındaki farkı yaratan o sihiri yakalamaya çalışırdım.

Sınırsız bütçenizin olduğunu hayal edin. Nasıl bir "rüya proje" ortaya koyardınız?

Sanırım; müziğin, hareketli grafiğin, mimarinin, tasarımın ve kendi potansiyellerini ifade edebilecek her türlü disiplin ve performansın içinde bulunduğu dev bir kulüp veya bir yer inşa ederdim. Bu yerde, enerjiler, yetenekler ve görüşler bir araya gelerek en ilham verici ve nefes kesici ortamı oluştururdu.

Bak Dergisi'nin 8. sayısının konusu "Ben". Kendinizi nasıl tanımlarsınız?

Otistik, yaratıcı, stresli, acı, dakikası dakikasına uymayan, kuşkulu... Özür dilerim Bak, bu tür sorularda pek iyi değilim.