Ünlü grafik tasarımcı ve ressam Andy Warhol "Bence iyi bir resim, doğru odaklanmış ve ünlü bir insana ait olan resimdir" derken Marcel Duchamp ise "Bir resim insanı şok etmiyorsa o bir hiçtir" görüşünü savunuyor. Ve Patrick Hoelck, ünlü insanların şok eden görüntülerini son derece şık bir biçimde fotoğraflıyor. En çok hangi tür fotoğraftan hoşlanıyorsunuz? Moda mı, reklam mı, ünlüler mi, yoksa bir başka tür mü?

Beklendiği kadar klişe bir yanıt, "hepsinden hoşlanıyorum". Birinde kendimi öbüründen daha güçlü hissetmiyorum. Tecrübe, ekip ve insanlar benim arzularım.

Paris Hilton'dan Tommy Hilfiger'a, Tom Cruise'dan Clint Eastwood'a kadar çok sayıda ünlüyle birlikte çalıştınız. Belki daha önce defalarca yanıtladığınız klasik bir soru, hangi ünlüyle yaptığınız fotoğraf çekiminden daha çok keyif aldınız?

Hepsi çok etkileyici. Her insanın kişiliği farklıdır. Ama ben her zaman Dolly Parton derim. Onu çok mütevazı ve sevimli buluyorum. Duru ve yalın. Ama sizin de söylediğiniz gibi, bu zor bir soru.

Dünyadaki bir çok önemli fotoğrafçı gibi Türkiye'nin en iyi fotoğrafçılarından Ara Güler de fotoğrafın sanat olmadığını ve yalnızca mesaj verme görevini üstlendiğini düşünüyor. Bu gerçekten ilginç bir tartışma konusu ancak mutlak doğruyu bulmak imkansız görünüyor. Sizce bir fotoğrafın sanat eseri olarak tanımlanabilmesi için hangi özelliklere sahip olması gerekir?

Eğer fotoğraf ruhuyla nefes alıyorsa ve bir kalp atışı varsa. Bir saniye daha fazla bakıyor ve anımsıyorsanız. "Aa, 80'ler, 90'lar, 2000'ler vb." demiyorsanız... Ben birçok fotoğrafın sanat olmadığını, sadece küçük enstantaneler olduğunu hissediyorum. Çok sayıda fotoğrafçı görüyorum, kendi dönemlerinde çok güçlüler ancak birkaç yıl sonra bir anda yok olup, unutulup gidiyorlar. Ben, kimin kalıcı olacağına işin kendisinin ve halkın karar vereceğine inanıyorum. İşin üzücü tarafı, bu soru tamamıyla yanıtını bulduğunda hepimiz ölmüş olacağız.

Söyleyeni bilinmeyen bir söz şöyle diyor; "Renkli fotoğraflarda yalnızca insanların kıyafetlerinin rengini görüntülersiniz. Siyah beyazda ise ruhlarının rengini". Siz siyah beyazın sihrine inanıyor musunuz?

Bence tümüyle sihir ve an. Ve bu sözler ağırlıklı olarak bu tarzdadır. "An", her yerde aynıdır. Ben "Şöyle yaparsanız böyle olur, falan filan" gibi sözleri okullarda sindirmek için söylenen sözler gibi algılıyorum. Fotoğrafta kural olmaz. Sadece hareket ve "an" vardır.

Siz ışığı sadece kullanmıyor, onunla oynuyorsunuz. Ve renk seçimleriniz tam anlamıyla göz kamaştırıyor. Bu öğeler bir araya gelerek Patrick Hoelck'in özgün tarzını oluşturuyor. Yetenekli ve ünlü bir fotoğrafçı olarak hayattaki en büyük amacınız nedir?

En büyük amacım insanlara sevgi gönderip onlara, hepsinin aslında bu anın bir parçası olduklarını, hiçbir şeyin sonsuz mutluluktan daha büyük olamayacağını anlatmak. Sizin dışınızda bir şey yoktur. Altta yatan hiçbir şey sizi aslında sahip olmadığınız bir şeye sahip kılmaz.

İnternetteki takipçilerinizden biri, ışık kullanımınıza 'taptığını' belirterek şöyle diyor; "Patrick Hoelck; fotoğrafları, her biri bir film karesiymiş gibi çekiyor". Fotoğraf çalışmalarınızın dışında birbirinden etkileyici müzik videolarına da imza attığınızı biliyoruz. Bugüne kadar sinema sektörünün bir parçası olmayı ve uzun metrajlı bir film çekmeyi düşündünüz mü?

Evet, bir film yapma planı 13 yaşımdan beri listemde. Yazdığım birkaç senaryo var ve onları çekeceğim. Şu anda uzun metrajlı bir filme kalkışacak kadar vaktim yok. Fakat evet, sinema mutsuz zamanlarımda her zaman benim en sadık destekçim olmuştur. Romantik ve kayıp bir çocuktum. Filmlerin içine gizlenip onları taklit ederek zor zamanlarımdan kurtulmaya çalışırdım.

"Patrick Hoelck" adında bir ülke olduğunu düşünün. Neye benzerdi? Nasıl bir bayrağı, marşı ve resmi dili olurdu?

Bu bir tuzak soru mu? Barbara Walters'ın Catherine Hepburn'e "Bir ağaç olsaydınız nasıl bir ağaç olmak isterdiniz" diye sorduğunu hatırladım.

Bak Dergisi'nin 7. sayısının konusu "Hayal". Bu sözcük size neyi ifade ediyor?

Her şeyi! Çocukluğumu atlatmak için yaptığım her şey hayaldi. Şimdi çok fazla hareket ve çok küçük konuşmalarla yaşadığım hayat sadece benim hayallerim.