Birbirinden güzel ve yaratıcı dijital sanat çalışmalarınızla Computer Arts Dergisi’nin “25 yaşın altındaki başarılı tasarımcılar” makalesinde yer aldınız. Ayrıca çalışmalarınıza bağlantı veren çok sayıda internet sitesi ve sizden söz eden birçok hayranınız var. Grafik tasarımı meslek olarak seçmeye ne zaman ve nasıl karar verdiniz? Neden isminizi Nelson Balaban JR olarak duyurdunuz? Yaşınızdan dolayı mı, yoksa bilmediğimiz başka bir Nelson Balaban olduğu için mi?

Rastgele bir meslek seçmenin risk olduğunu ve olumsuz sonuçlanabileceğini düşünüp grafik tasarımını meslek olarak seçmeye karar vereli yaklaşık bir yıl oluyor. 18 yaşındayım ve kendim geçinebiliyorum, yaptığım şeyden de zevk alıyorum. “Junior” konusuna gelince, babam dışında başka bir Nelson Balaban yok. Ama ben Nelson Balaban Junior olarak çıkmanın daha iyi olacağını düşündüm. Ama sanırım artık basamak atlayacak ve Nelson Balaban’ı kullanmaya başlayacağım. “Junior”un internette pek de anlamlı olmadığını farketmiş oldum.

Xtrabold ne anlama geliyor? Neden internetteki varlığınız için bu ismi seçtiniz?

Xtrabold, Ekstra Bold (cesur) gibi. Onu seçtim çünkü çalışmalarımın belli yanlarıyla anlamlı ve güçlü olduklarını düşünüyorum. “Cesur” sözcüğü, kendimi tanımlamak istediğimde kullanabileceğim en uygun ifade gerçekten. Ayrıca kendimi göstermek için farklı bir kimliğe ihtiyaç duyuyordum. Şimdi herhangi bir arama motoruna “Xtrabold” yazdığınızda sonuçların neredeyse tamamı benimle ilgili. Bence “Xtrabold” olağanüstü.

İnsanlar henüz 18 yaşında olduğunuzu öğrenince bir hayli şaşırıyorlar. Yaşınızdan memnun musunuz? Bunun büyük bir avantaj olduğunu mu düşünüyorsunuz, yoksa bir an önce büyümeyi tercih mi ederdiniz?

İnsanların henüz 18 yaşında olduğuma inanamamaları çok komik. Yaşımdan çok memnunum. Bu yaşta insanın istediği şeyi yaparak kendi kendine yaşayabilmesi çok güzel. 18’i geçtiğimde daha büyük projeler alacak değilim, şu an zaten alıyorum. Sadece öğrenmek ve bir tasarımcı, bir sanatçı olarak gelişmeyi amaçlıyorum. Bazı insanlar gibi bir şeyler için acele etmiyorum. Sadece keyif almak ve öğrenmek istiyorum.

Daha iyi bir yaşam için önce Amerika’ya sonra Londra’ya taşınmayı hayal ediyordunuz. Babanızın, bulunduğunuz yerin oldukça uzağında yaşadığını, annenizin ise İspanya’da olduğunu biliyoruz. Ancak yanınızda bir kız arkadaşınız var ve iki hayat yaşadığınızı söylemek mümkün. Taşınmak için yaptığınız planlar hala geçerli mi? Kız arkadaşınızı da yanınıza alacak mısınız? Nasıl bir yaşam hayal ediyorsunuz? Ve... Neden Londra?

Evet. Ve bu planlarımdan geri adım atmayacağım. Eğitim burada, Brezilya’da çok da harika değil. Bu yüzden yüksek okulu bitirir bitirmez Londra’ya taşınacağım. Kız arkadaşım durumu, yaptığım şeyi çok sevdiğimi ve ne olursa olsun onun peşinden gideceğimi biliyor. Kısa sürece önce Sao Paulo’ya taşındım. Tam bir işkenceydi. Düşünün, 6 saatlik mesafe... Her hafta sonu eve gidiyorum! Taşındığımda onu yanıma almayı düşünmüyorum. Henüz çok genciz ve hayatta yaşayacak çok şeyimiz var. Ayrıca onun da kendi özel planları var. Bence Londra, şu anda sanat eğitimi almak için gidilebilecek en güzel yer. Orada bazı arkadaşlarımı ziyaret etmeye gittiğimde kendimi gerçekten çok iyi hissettim. Yaptığım işi sevmek, heyecan verici projelerde çalışmak, sağlıklı ve mutlu bir yaşam sürmek. İşte istediğim böyle bir hayat.

Bugünlerde bilgisayarına Adobe Photoshop yükleyen her insan grafik tasarımcı oluyor. Deviantart hesabınızı kullanmayı bırakma kararı almanızın başlıca sebebi buydu. Bize bu durumdan söz eder misiniz? Sizce gerçek bir grafik tasarımcının hangi vasıflara sahip olması gerekir?

Deviantart, yetenekli insanlardan geri dönüş alabilmek için harika bir yerdi. Ta ki tüm yönetim kadrosu değişene ve site sanatsal ilkelerini bir yana bırakana kadar. Sorun insanların kendilerine neyi yakıştırdıkları değil. Daha iyi açıklamak gerekirse, akla şu soru geliyor; “Sanattan zevk alıyorum, öyleyse ben sanatçı mıyım?” ya da “Sanatçı olarak çağrılmaktan mı zevk alıyorum?”. Nasıl başa çıkacağınızı biliyorsanız popüler olmak güzel bir şeydir. Fakat bazı insanlar bunu öylesine çılgınca istiyorlar ki, bir sanatçının veya tasarımcının özünde ne olduğunu unutuyorlar. Bence bir tasarımcının sahip olması gereken asıl vasıf, bilgili olma vasfıdır. Eğitim almasanız da doğru bilgiyi öğrenebilirsiniz, internet bunun için var. Her şey bundan sonra gelir.

Şu sıralar; kitap, internet dergisi veya farklı bir site gibi yeni bir kişisel proje üzerinde çalışıyor musunuz?

Evet. İki arkadaşımla birlikte “Greyplant” adında bir projeye başladık. Sitemin ana sayfasında da görülebilir. E-dergileri ve haber sitelerini gezmekten büyük zevk alıyorum. Uailab’ın (www.uailab.com) haber katılımcılarından biri olarak ilginç bir şeyi herkesle paylaşmayı seviyorum. Proje halen yapım aşamasında. Hayata geçip geçmeyeceğinden tam olarak emin değiliz. Fakat ben yeni ve farklı bir şeyle insanların karşısına çıkmak istiyorum. Sadece onların işlerinin sergileneceği değil, akıllarını düşünceler ve ilham ile doldurabilecek bir yer ile...

Müzikle yakından ilgilendiğinizi ve çok farklı tarzları dinlemekten hoşlandığınızı biliyoruz. Müzik, çalışırkenki ruh halinizi etkiliyor mu? Zaman zaman eserlerinizde dinlediğiniz müziğin yansımalarını görüyor musunuz?

Müzik, benim yaratma sürecimin harika bölümlerinden biri. Onsuz çalışamıyorum. Sambadan metalcore’a kadar hemen her şeyi dinliyorum. Eskileri de çok severim. Müzik, ruh halimi değiştirmiyor. Ruh halim dinlemek istediğim müziğin tarzına karar veriyor. İşlerimde müziğin yansımalarını gerçekten gördüğümü söyleyebilirim. “Apocalyptic Visions” adlı sürreal çalışmamı yaparken Sepultura dinliyordum. İsmi, dinlediğim şarkıların birinden geliyor. Belki başka bir şarkıcı veya grubu dinliyor olsaydım ortaya böyle bir iş çıkmayacaktı.

Sinemayla ilgileniyor musunuz? Ne tarz filmleri ve hangi yönetmenleri görsel bakış açınıza daha yakın buluyorsunuz?

Sinemayı çok seviyorum. Bugüne kadar en çok beğendiğim filmin adını bulmak pek kolay değil, çünkü çok fazla izliyorum ama “Otomatik Portakal” diyebilirim. Tabii bazı insanlar bu filmi sevdiğim için bana ruh hastası diyebilirler ama anlatılmak isteneni tam olarak algılayamamışlar demektir. Ayrıca “Ucuz Roman”ı da ilk izlediğim günden beri çok seviyorum. Öğretmenim olmasını isteyeceğim yönetmen Quentin Tarantino’dur. Bu adamın anlatacağı çok fazla şey var.

Avrupa’da, Brezilyalı bir futbolcuyu transfer etmeden önce izlemenin çok da önemli olmadığı konuşulur. Brezilyalı olması yeterlidir. Corinthians, Palmeiras ve Sao Paulo FC gibi önemli kulüplere ev sahipliği yapan Sao Pulo’da yaşıyorsunuz. Futbolla aranız nasıl?

Futbolu sevmeyen bir Brezilyalı bulmak gerçekten çok zordur. Hele bir de Dünya Kupası ve Amerika Kupası söz konusu olduğunda, herkes yaptığı işi bırakır ve maçları izler. İspanya’da kaldığım 6 aylık dönem sırasında yerel bir futbol takımından davet almıştım. Beni herhangi bir teste tabi tutmayı bile istememişlerdi. Çok komiktir, finale kaldık ve şampiyon olduk. Futbolda çok da iyi değilimdir, ancak bir Brezilyalı olarak belli ölçülerde iyi oynamak zorunluluk galiba, hehe.

Gözlerinizi kapatın ve hayal etmeye çalışın... Bir dilek tutacağınızı ve bunun gerçek olacağını düşünün. Ne dilerdiniz?

Annemi ve babamı birlikte görmeyi dilerdim. Tabii terkedilmiş bir çocuk gibi hissettiğim için değil, bunun üstesinden gelmeyi her zaman bildim. Bazen düşünüyorum da, onlar ayrılmış olmasalardı böylesine erken bir yaşta bağımsız yaşayan bir genç olamayabilirdim. Okulda öğrendiklerim dışında kendime başka şeyler katamayabilirdim. Annemi ve babamı son olarak doğum günümde birlikte gördüm. 18. doğum günümde... Gerçekten harika bir andı. İşte benim dileğim bu. Bir şey olacak mı, yoksa yazmaya devam edeyim mi? :)